Ballade

IT, IT
O heerlijke IT
open voor mij je www
save my darlings
stroke my keys
load me down
chat to me, please
jouw softwear is zachter
nog zachter dan fleece
en laadt mijn gedachten
als ik ze verlies
door netten en kabels
omringd ben ik vrij
kijk in mijn ogen
monitor mij

 

Boem!
de drank knalt in mijn kop
en verricht maalwerk in mijn maag
de barkruk die mij draagt
draait om de toog in 't rond
en het versje dat ik zing
is een ding van letters in mijn mond
de kerel naast mij is geboeid
door hetgeen aan zijn zijde
haar decorum is ontgroeid
maar ongetwijfeld zal zij
na niet al te lange tijd
niet meer naast hem zijn gezeten
maar in braaksel neergevlijd

 

 

Nijhoff

Vergeeld al niet meer zwart op wit
staan de strofen in gelid
ik ruik de letters als ik lees
van Godverzaking, mensch en vrees
en van kinderen, baren in smart
droefnis heeft een mens gegrepen
woorden barsten uit zijn hart
dichtend heeft hij toegegeven
't leven is mij lief maar hard

 

 

Herfst

De herfst heeft mij aangegrepen
blaren lichtend op mijn pad
druppels hechtend aan mijn jas
de zomer lijkt voorgoed geweken

Net als het licht in mijn gemoed
dat nu de zon noch taal noch teken
temidden van de wind en regen
niet goed weet hoe het stralen moet

En nu ween ik dikke tranen
druppelen op de straat
om al wat in de loop der tijd
voorgoed verloren gaat

 

Lijf

Mijn kleding heb ik afgelegd
dradend spinrag van mijn lijf
schouders stotend aan de lucht
ik heb niets om het lijf

Handen zijn mij aangebonden
vingers zijn mij vreemd
mijn harnas dat heb ik verloren
aan het niets ben ik ontleend

In de verte hoor ik stemmen
er wordt iets tegen mij gezegd
er is een stem die mij verzekert
alleen je huid is echt